tespit

🔸 "Eğitim ana-baba, devlet ve öğretmenin otoritesiyle yönlendirilirse, çocuğun iyiliğini yeterince gözeteceklerinden emin olamayan Russell sebebini de şöyle açıklar; Devlet çocuktan ulusal saygınlığı yüceltmesini ve iktidardaki yönetimi desteklemesini bekler. Öğretmen çocuktan okulunu yüceltmesini bekler. Ana-baba ise çocuktan aileyi yüceltmesini bekler. Çocuk, kendi yaşamını yönlendirecek deneyime sahip olmadığı için masumiyetini sömüren sinsi emellere yem olabilir." 🔸"Aşırı otoriter eğitim öğrenciler için zararlıdır, bu onları ya boynu bükük ya da isyankâr yapar."

Okul eğitiminde; önceden belirlenmiş bir hedefe yönlendirilen öğrenci mevcut A bilgi durumundan B'ye doğrusal bir yol boyunca sürüklenir. (mavi yol) Süreç yavaş ve etkisizdir. Buna karşılık, öğrenmeye hevesli ama okula gitmeyen kişi, kırmızı renkli yolda görüldüğü şekilde öngörülemeyen yolları takip eder. Dolanık kırmızı yolun uzunluğundan anlaşılacağı üzere toplam bilgi kütlesi, okula nispetle oldukça büyüktür. Okul öğrencisi, B hedefine göre ayarlanmış bir okul testini geçebilir. Okula gitmeyen bir öğrenciyse bu testi geçemeyebilir. (ortadaki siyah çizgi) Fakat bir "çıkar kriteri" ölçen test yapılırsa tüm rekabet yok olur ve okulsuz öğrencinin geride kalmadığı anlaşılırdı. (yeşil çizgi) Dünyanın çoğu, önceden tanımlanmış bir toplum için önceden tanımlanmış hedeflere (B) ulaşmaya taparken, doğal öğrenme içgüdüsünü (öğrenme dürtüsü) keşfetmekte başarısız olmaya devam ediyoruz. Ve bu süreçte mutsuz toplumlar inşa ediyoruz.

Öğrenme dürtüsü, bir çocuğun peşinden gitmek istediği tutkular ve ilgi alanları kümesidir. Okul öğrenmesi, okul sistemi tarafından belirlenen bir dizi ödül ve cezadan oluşur. Okulların bilgiyi müfredata göre seri hale getirmesi nedeniyle müdahaleye açık ve karmaşıktır, kısa süreli ezbere yol açar. Serbest öğrenme, ödül derecesini kendi belirlemesi sebebiyle basit, kalıcı, tutarlı ve uygulanabilir anılar oluşturur. Ödül güçlüdür ve ceza yoktur. Bu, öğrenme dürtüsünün gelişmesini sağlayarak başarıya götürür. Okul zorlaması ise öğrenme tutkusunu yok eder ve öğrenilmiş çaresizliğe yol açar. Öğrenme dürtüsünü zayıflatır, bilgi kalitesini düşürür. Ödül sinyali zayıftır ve talebe bağlı gelişmediği için tutarlılık oluşturmaz. Buna karşılık öğrenme dürtüsü içsel arzuları koruyarak zorlamalara karşı isyan eder. Sonuçta çoğu çocuk okuldan nefret eder, öğrenme sevgisini kaybeder ve sisteme boyun eğerek köleleşmeyi kabul eder.

Eğitim sistemlerinde ilk sütun gibi mükemmel bir bilgi kristali oluşması beklenir. Fakat gerçekte olan ikinci sütundakidir. Çoğu çocuk için, bilgi hiçbir zaman yeterli tutarlılık oluşturmaz ve müdahale nedeniyle dağılır, yani unutulur. Dolayısıyla ilk sütunda beklenen olmaz. Gerçekte ise okul eğitiminde, bilgi asemptotik olarak belirli bir hacme ulaşır ve bu noktadan sonra istikrar ve tutarlılıkta çok az ilerleme olur. Buna karşılık, serbest öğrenmede, bilginin kazanılması kaotik ve düzensizdir. Ancak, öğrenme dürtüsüne dayandığı için, bilgi hacmi çok büyüktür, tutarlı ve uyumludur. Bu da bilginin istikrarına ve daha fazla entegrasyonuna yardımcı olur. Özgür öğrenciler, sıradan öğrencilerden çok daha fazlasını öğrenir. Üçüncü sütunda olduğu şekilde. Özgür bilginin birden fazla güç alanı ve birden fazla zayıflık alanı vardır. Ancak, tutarlılık açısından daha üstündür. Bu nedenle problem çözmede daha uygulanabilir yapıdadır.

Ve geçtiğimiz günlerde sınıftaki öğrencilerden biri, sınıfımızın fotoğrafının yayınlandığı bir dergiyi getirdiğinde ilk kez bir öğrencinin sınıfını bu kadar sahiplendiğine şahit oldum. Bu sahiplenme hissi öğrencilerimi çok güçlendirdi ve sınıftaki oturma düzeni değişikliği onlar üzerinde önemli bir etki yarattı. Benim sınıf düzeni konusunda risk almamı model alan öğrenciler kendi öğrenmelerinde daha fazla sorumluluk almaya başladılar.

Evde eğitim vermek gözünüzü mü korkutuyor? Lütfen bir şeyi iyi hatırlayın ve bu çok önemli: Baştan beri öğretmenlik yapıyorsun! ve Çocuğunun ilk öğretmeni sendin! Değişen tek şey evde eğitim alma kararıdır. Aslında en başından beri süslü bir etiket olmadan evde eğitim veriyordunuz. Bu doğru! Sen her zaman bir öğretmendin. Bir çocuğa nasıl emzireceğini, yemek yemeyi, giyinmeyi, ayakkabı bağlamayı, başkalarına karşı nazik olmayı, ellerini yıkamayı, bardaktan su içmeyi, dişlerini fırçalamayı, çatal tutmayı, tuvaleti kullanmayı hep sen öğrettin. Baştan beri öğretmenlik yapıyorsun. İnternette, önünüzde duran çocuğa 'nasıl' öğreteceğinizi gösterecek bir şey yok. Sevdiği ve sevmediği şeyleri, güçlü ve zayıf yanlarını, sevinçlerini ve korkularını ancak siz biliyorsunuz. O ÇOCUĞU DÜNYADAKİ HERHANGİ BİR ÖĞRETMENDEN, HERHANGİ BİR UZMANDAN DAHA İYİ TANIYORSUN.

Robert Kiyosaki 2010 yılında; 👉 "Zengin ve Mutlu Olmak İstiyorsanız Okula Gitmeyin: Kendiniz ve Çocuklarınız İçin Ömür Boyu Sigorta Sağlayın" kitabını yazdı. 🔸 Kiyosaki’nin vermek istediği temel mesaj aslında açıktır: 📌 İnsanların maaştan maaşa yaşamalarını saçma buluyor ve bunun; 🔸 Onların ruhlarını, vücutlarını ve akıllarını sömürdüğünü savunuyor. 🔸İnsanların finansal eğitim almalarını ve maaştan kurtulmaları gerektiğini söylüyor. 🔸 İnsanların maddi sıkıntılar içinde boğuşmasının nedeni, okulda geçirdikleri onca yıl boyunca para konusunda hiçbir şey öğrenmemeleri. 👉 "Sonuçta para için çalışmayı öğrenirler ama parayı kendileri için çalıştırmasını hiç bilmezler.”

Kilisenin çöküşü ortaya çıkar çıkmaz, devletin acilen bir yol bulması gerekiyordu: "Kilisenin başardığı kadar totaliter bir yolla insanların zihnine kendini kabul ettirmek!" “Ayrıcalıklı olduklarını bilen aydınlar, fırsat eşitliğine daha fazla saygı duyacağımız bir okul umudunu besler. Gerçekten herkesin zengin ve eğitimli olmasını isterler. İstemedikleri şey pastadan daha küçük bir parçaya sahip olmaktır. Tüm bu insanlar siyasi programların, zorunlu olmayan bir eğitimi tasavvur edemeyeceğini çok iyi bilirler."

"Laik toplumumuzda okul kilisenin yerini aldı ve tıpkı kilise gibi okul da öğretilerinin inanç gibi alınmasını gerektirir."

Gidilmesi gereken tek derinden yararlı mücadele: "Otoriteye karşı değil, boyun eğmeye karşıdır." "Sadece orada güç, her nasılsa, kaybediyor."

Şu durumda 'okul'un kilise yerini alan seküler bir inanç formunu içerdiğini düşünebilir miyiz? Keza tüm inançlara yok muamelesi yapan okul, kendini onlara varis kılmış olabilir mi..?