alternatif öğrenim

Okul eğitiminde; önceden belirlenmiş bir hedefe yönlendirilen öğrenci mevcut A bilgi durumundan B'ye doğrusal bir yol boyunca sürüklenir. (mavi yol) Süreç yavaş ve etkisizdir. Buna karşılık, öğrenmeye hevesli ama okula gitmeyen kişi, kırmızı renkli yolda görüldüğü şekilde öngörülemeyen yolları takip eder. Dolanık kırmızı yolun uzunluğundan anlaşılacağı üzere toplam bilgi kütlesi, okula nispetle oldukça büyüktür. Okul öğrencisi, B hedefine göre ayarlanmış bir okul testini geçebilir. Okula gitmeyen bir öğrenciyse bu testi geçemeyebilir. (ortadaki siyah çizgi) Fakat bir "çıkar kriteri" ölçen test yapılırsa tüm rekabet yok olur ve okulsuz öğrencinin geride kalmadığı anlaşılırdı. (yeşil çizgi) Dünyanın çoğu, önceden tanımlanmış bir toplum için önceden tanımlanmış hedeflere (B) ulaşmaya taparken, doğal öğrenme içgüdüsünü (öğrenme dürtüsü) keşfetmekte başarısız olmaya devam ediyoruz. Ve bu süreçte mutsuz toplumlar inşa ediyoruz.

Öğrenme dürtüsü, bir çocuğun peşinden gitmek istediği tutkular ve ilgi alanları kümesidir. Okul öğrenmesi, okul sistemi tarafından belirlenen bir dizi ödül ve cezadan oluşur. Okulların bilgiyi müfredata göre seri hale getirmesi nedeniyle müdahaleye açık ve karmaşıktır, kısa süreli ezbere yol açar. Serbest öğrenme, ödül derecesini kendi belirlemesi sebebiyle basit, kalıcı, tutarlı ve uygulanabilir anılar oluşturur. Ödül güçlüdür ve ceza yoktur. Bu, öğrenme dürtüsünün gelişmesini sağlayarak başarıya götürür. Okul zorlaması ise öğrenme tutkusunu yok eder ve öğrenilmiş çaresizliğe yol açar. Öğrenme dürtüsünü zayıflatır, bilgi kalitesini düşürür. Ödül sinyali zayıftır ve talebe bağlı gelişmediği için tutarlılık oluşturmaz. Buna karşılık öğrenme dürtüsü içsel arzuları koruyarak zorlamalara karşı isyan eder. Sonuçta çoğu çocuk okuldan nefret eder, öğrenme sevgisini kaybeder ve sisteme boyun eğerek köleleşmeyi kabul eder.

Eğitim sistemlerinde ilk sütun gibi mükemmel bir bilgi kristali oluşması beklenir. Fakat gerçekte olan ikinci sütundakidir. Çoğu çocuk için, bilgi hiçbir zaman yeterli tutarlılık oluşturmaz ve müdahale nedeniyle dağılır, yani unutulur. Dolayısıyla ilk sütunda beklenen olmaz. Gerçekte ise okul eğitiminde, bilgi asemptotik olarak belirli bir hacme ulaşır ve bu noktadan sonra istikrar ve tutarlılıkta çok az ilerleme olur. Buna karşılık, serbest öğrenmede, bilginin kazanılması kaotik ve düzensizdir. Ancak, öğrenme dürtüsüne dayandığı için, bilgi hacmi çok büyüktür, tutarlı ve uyumludur. Bu da bilginin istikrarına ve daha fazla entegrasyonuna yardımcı olur. Özgür öğrenciler, sıradan öğrencilerden çok daha fazlasını öğrenir. Üçüncü sütunda olduğu şekilde. Özgür bilginin birden fazla güç alanı ve birden fazla zayıflık alanı vardır. Ancak, tutarlılık açısından daha üstündür. Bu nedenle problem çözmede daha uygulanabilir yapıdadır.