çocuk güvenliği

Reuters tarafından 1990'lı yıllarda yapılan "Bilgi için Ölmek" başlıklı araştırmada şöyle deniliyordu; Her üç kişiden ikisi, iş arkadaşları arasında yaşadığı gerginliği ve iş tatminini kaybetmelerini aşırı bilgi yüklenmesi ile ilişkilendirmişti. Yüzde 62, aşırı bilgi yüklenmesi sebebiyle sosyal aktivitelerini iptal etmek zorunda kaldığını, Yüzde 60 ise, boş zaman aktiviteleri için genellikle çok yorgun olduklarını söylüyordu. Çalışmanın özeti şuydu; "Kişiler, bilgi kanallarının saldırısıyla karşı karşıya kaldıklarında, bilgiyi yönetmek için basit rutinler geliştiremiyorlar."

Devlete ait okul öncesi programlarının, çocuklar için yarardan çok zarar verdiği ortaya çıkmaya devam ediyor. Vanderbilt Üniversitesi araştırmacıları, Tennessee Okul Öncesi programında yaptıkları çalışmada randomize toplanan uzun vadeli sonuçları takip ettiler. Altıncı sınıfa kadar, devlete ait kurumlardaki okul öncesi programlara katılan çocukların, katılmayan öğrencilerden daha kötü durumda olduğunu keşfettiler. Okul öncesi programına katılan öğrenciler; Üçüncü sınıf akademik sınavlarında daha kötü performans gösterdiler. Altıncı sınıfta okuma, matematik ve fen testlerinde kontrol grubundan daha düşük puan aldılar. Bu başarı boşluğu altıncı sınıfa kadar büyümeye devam etti. Daha da önemlisi davranışsal olarak okul öncesi programı öğrencilerinin, okul düzeyine geldiklerinde disiplin suçu işleme, şiddet veya okula silah getirme gibi ciddi suçlar için disiplin cezası alma olasılıkları daha yüksekti.

🔸 "Eğitim ana-baba, devlet ve öğretmenin otoritesiyle yönlendirilirse, çocuğun iyiliğini yeterince gözeteceklerinden emin olamayan Russell sebebini de şöyle açıklar; Devlet çocuktan ulusal saygınlığı yüceltmesini ve iktidardaki yönetimi desteklemesini bekler. Öğretmen çocuktan okulunu yüceltmesini bekler. Ana-baba ise çocuktan aileyi yüceltmesini bekler. Çocuk, kendi yaşamını yönlendirecek deneyime sahip olmadığı için masumiyetini sömüren sinsi emellere yem olabilir." 🔸"Aşırı otoriter eğitim öğrenciler için zararlıdır, bu onları ya boynu bükük ya da isyankâr yapar."

▫️ Örneğin, gerçek bir belgesel hazırlamak.. ya da doğal bir etkinlik organize etmek ne kadar masraflı ve uzun.. ▫️❗️Fakat bir çizgi film çiziktirmek ne kadar kolay ve ucuz.. 📌 Doğal olanı manipule etmek zor. Sanalı ise Doğala yakınlaştırmak.. 🔸 Buradaki terslik bize çizgi filmlerin fıtrî olmadığını gösteriyor. ❓Peki doğal ve fıtrî olmayan hangi şey bize fayda sağladı !? 🔹Bu kadar ucuza mal olan uyduruk bir şey manipülasyona son derece açık olduğu gibi gerçekliği de manipule ediyor.! 🔸Üstelik bağımlılık oluşturuyor. ❓❗️Bağımlılık yapan bir şey uyuşturucu ya da alkol kapsamında değerlendirilmemeli mi? ❗️Bu çizgi film fasaryasının hangi konularda zararlar verdiğini iyi analiz etmeliyiz..!

.. yazdığı kitapta kızını neden okula göndermediğinin gerekçelerini sunan Catherine Baker, 📌 Okulun kızının kendi iç enerjisini, doğuştan getirdiği bir takım güzel hasletlerini yok etmekten başka bir işe yaramayacağını, 📌 Kendisini ve hayatı tanımasına fırsat vermeyeceğini, 📌 Anlamadan bilgi sahibi olmak gibi saçma bir etkileşim içine sokacağını, 📌 Ceza ve disiplin kurallarıyla çocukların yıpratıldığı bu yerde kızının hırpalanmasına izin vermeyeceğini, 📌 İnsanları hakiki insanî ilişkiler gerçekleştirmekten uzak tutan okulların en etkili ideolojik baskı aracı olduğunu, 📌 Bu araca kızını kurban vermeyeceğini, belirtir.

🔸 Karşı olduğumuz şey eğitim değil eğitim sistemidir. 🔸 Eğitimin yegane yerinin okul olduğuna dair yaygın düşüncedir. 🔸 İnsanların kurumsal eğitime/ okullara mecbur tutulmasıdır. 🔸 Eğitim sisteminin insan doğasına aykırı tektipleştirici işleyiş tarzıdır. 🔸 Öğrencilerin, dolayısıyla da insanların siyasi, ekonomik ve ideolojik çıkarlara esir düşürülmesidir.

Anaokulunda Okuma; "Kazanacak Çok Az ve Kaybedecek Çok Şey" adlı raporlarında Eğitim profesörü Nancy Carlsson-Paige ve meslektaşları, erken okuma eğitiminin tehlikeleri konusunda uyarıyorlar. "Çocukların gelişim düzeylerine uygun olmayan veya öğrenme ihtiyaçları ve kültürleriyle uyumlu olmayan eğitim deneyimleri olduğunda, bu onlara yetersizlik, endişe ve kafa karışıklığı gibi büyük zararlar verebilir." ABD Hastalık Kontrol ve Önleme Merkezleri (CDC); "Dört ila on yedi yaş arasındaki çocukların yaklaşık yüzde 11'ine DEHB teşhisi konduğunu ve bu sayının 2004'ten 2012'ye yüzde 42 arttığını bildiriyor." "Belki daha da rahatsız edici olan bu tanıların üçte biri altı yaşın altındaki çocuklarda ortaya çıkıyor." "Sınıflarında en küçük yaşta okula başlayan çocukların, kendi sınıflarındaki daha büyük çocuklara göre DEHB tanısı alma olasılığı daha yüksektir."

"Çoğu insan için insan hakları arttı ama çocuklar için azaldı." "Gerçekte, çocuklar okulda özgürlüklerinden, yetişkin suçluların cezaevinde olduğundan daha fazla yoksundur." "Neredeyse her an, tam olarak nerede olmaları ve ne yapmaları gerektiği söylenir. Konuşma özgürlükleri yasaklandı. Uymaları gereken kurallar konusunda hiçbir söz hakları yoktur. Bir kuralı ihlal etmekle suçlandıklarında, suçluluk, masumiyet veya cezalarının ne olduğunun belirlenmesinde yasal bir süreç yoktur. Geçen zaman içinde; Okul yılı uzadı. Okul günü uzadı. Ev ödevleri arttı. Teneffüsler hem zaman, hem de izin verilen özgürlük açısından azaltıldı. "Çocukların açık hava aktivitelerindeki düşüş için teknolojinin baştan çıkarıcı kalitesini suçlama eğilimindeyiz. Ancak çocuklarla yapılan anketler, izin verilirse arkadaşlarıyla dışarıda çok daha fazla zaman geçirmek istediklerini göstermiştir.