[Telif tarihi: Kasım 2015]
Merak edilir. Şimdiki içtimai hayatın böyle sefih bir hal almasındaki birinci sebep erkeklerin zaafı mı, yoksa kadınların hayasızlığı mı?
Görüyoruz, açık saçık bir bayan veya yarım kapalı bir hanım bir yerden geçse erkekler nefsinin bütün hırsıyla bakıyor. Hatta kapanma konusunda vaaz verecek pek çok müslüman erkeğin de bu hanımlara gözü kayıyor. Peki bu nazar, karşı tarafın alemine nasıl aksediyor?
Aile hayatının idamesine medar olması için verilen bazı hisler vardır. Mesela erkek güzelliğe, cemale müştaktır ve görmek ister. Kadın ise beğenilme ve ilgi görmeye müştaktır, dolayısıyla cemalini göstermek ve görünmek ister. Bu hisler insanları evliliğe sevk ettiği gibi, nefislerine de bir ücret vererek, birbirini tamamlayan hislerle evliliğin devamlılığını sağlıyor. Yoksa kimse kimsenin çilesini çekmeyecekti. Tabi Kur’an bu hislere bir sınır koymuş: Bir yere kadar helal, ondan sonrası haramdır.
İşte bu noktada erkeklerin nazarı, bakışları kadının nefsini okşadığı için onu açılıp saçılmaya veya bir şekilde süslenmeye sevk ediyor. Demek bol keseden vaaz vermekle değil, erkeklerin takva noktasında dirayetli olmasıyla bu iş çözülecek.
‘Siz iffetli olursanız hanımlarınız da iffetli olur’
buyrulmuş.
Veda hutbesi gibi meşhur bir beyanla, Cenab-ı Hakk kadınları, erkeklere emanet etmiş, erkekleri kadınlara değil.
Bazen bakmaya utanılacak kızlar oluyor. Takvası, edebi, iffeti simasındaki sevinçten, nuraniyetten okunuyor. İşte böyle kızlara bakarak onu manen etkilemek tam bir ihanettir. Kaldı ki daha ötesi günahlara masum bir kızı celbedip kandırmak… böylelerin affa liyakati kalmıyor. ‘Eden bulur’ kaidesine masadak olacaktır.
Mesela, vaktiyle zina gibi günahlara düştüğünü bildiğim bir arkadaşımın seneler sonra evlendiğini gördüm. Hanımını iyi bir bayana benzettim ve şaşırdım. Zira Kur’an’da bir ayet var:
“Temiz kadınlar temiz erkekler içindir, temiz erkekler temiz kadınlar içindir.”
Buna göre bu arkadaşım kendi gibi biriyle evlenmeliydi. Bir zaman sonra dertleşmek için beni aradı ve anlattı ki meğerse hanımı da kendi gibi günahkarmış. Neticede de zaten boşandılar.
Bu mutlak anlamda her zaman böyle olmaz fakat ‘kaderin adaleti’ni gösteren bir penceredir. Biz nefsin her arzusunu tatmin ettikten sonra gidip Meryem gibi birisini bulacak değiliz. Kaderin her işte bir hükmü vardır. ‘Kader gelince göz kör olur’ denilmiş. Zaten dikkat edilirse evliliklerde çoğu, dengi dengine düşüyor.
Mesela geçmişteki saliha hanımlardan bahsedilir ve hepsinin güzelliğinden.. Fakat o kıymetli hanımların kimlere nasib olduğuna bir bakalım.
Mesela Hz. Yakub’a (as).. Hz. Yusuf’un annesi Rahil. Denilir ki Yusuf’a ve annesine verilen güzellik insanlığa verilen toplam güzelliğin yarısı kadarmış.
Mesela Hz. İbrahim’e (as).. Firavunu meftun edecek kadar güzel, Hz İbrahim’in itibar edeceği kadar asil bir Sare. Ve hakiki iman ve tevekkül sahibi, haccın erkanı bir Hacer.
Mesela Efendimiz’e (asm).. İffeti Kur’an’la sabit, Cebrail aleyhisselamın selamına mazhar bir Aişe. Hem Cebrail’in, hem Cenab-ı Hakk’ın selamına mazhar bir Hatice.
Mesela Hz. Ali’ye (ks).. Kocasının rızasını almadan bir gece dahi geçirmek istemeyen bir Fatıma.
Mesela Ebu Hanife’nin babası Sabit’e.. Gözü haram görmemiş, dili kötü söz söylememiş, kulağı kem söz duymamış, azaları harama adım atmamış bir saliha hanım.
Ve derecesine göre diğer salih zatlara. Tabi evlatları da hep salih kimseler olmuş.
Eğer kaderin böyle bir cilvesi olmasaydı manevi imtizaçsızlık oluşurdu.
Basit bir erkek, Rabia’ya manen mukabele edemez.
Demek Fatıma gibisini isteyen Ali gibi olacak! Zira bu işin formülü böyle.
Bize gelince, eğer biz evde Kur’an dahi okumuyorsak veya eşimize bi nasihat edebilmekten uzak isek veya umursamayacak kadar soğuksak en hayırlısını, en iyisini istemeye ne hakkımız olabilir.
Kadın eğer soğuk olsa veya biraz huysuz davransa küçük kıyametler kopuyor, melekler beddua! yağdırıyor, Allah razı olmuyor da.. Erkek soğuk olunca veya sıcak olmaya layık değilse tamamen mazur mu oluyor?
Erkeğin de hanımının sıcaklığını korumak için yapması gereken vazifeler var. Belki bu, erkek için farz derecesinde değil ama kendi saadeti için elzem. Sünnet-i Seniyye ve hadisler noktasından bakarsak mükellef. Bununla beraber kadınla iyi geçinmek ayetle verilmiş bir emir!
Kaldı ki kadın ona değer verilmesiyle, mutlu olmakla letafetini korur, güler yüz taşıyabilir. Eziyetler, üzüntüler onu erkenden yıpratacaktır. Ayrıca kadına zoraki itaat ettirmekle, severek onu yapması arasında da büyükçe bir saadet farkı var.
Demek erkek hakiki manada kamil, ne yapacağını bilen, dini hakikatlar çerçevesinde tavrı belli, hanımına yol gösterebilecek, ona sahip çıkma noktasında güven uyandıracak bir karakterde olmalı.
Zira bir hadiste kadının haklarından olarak, ‘onu evinin dışında yalnız bırakmamandır’ denilmiş. Kimse karısını sokakta terkedip gitmeyeceğine göre burada manevi manada anlayabiliriz. Yani erkek hanımından yüz çevirmemeli ve ona karşı tamamen soğuk olmamalı. Yani onu manevi olarak yalnızlığa terk edemez.
Hem eşi dostu, akrabası arasında hanımını rencide edemez. Zira bu, hanımının gizli halini açıklamak gibidir ki en utanılacak ağır günahlardandır. Kadın bu konularda kocasından tam olarak emin olmalı.
Neticede kadının fıtratı kocasına göre şekillenir. Hususan muhabbet görse kendini feda edecek hissiyattadır.
Elhasıl; Kadınların salihalık vasıfları hep anlatılırken onu netice verecek erkeğin vazifeleri pek düşünülmüyor. Bu hadisler üzerinde de insafla düşünülüp erkekler üstüne düşen vazifeleri yapmadıkça kimse boşuna vaaz etmesin.
Zira “iyi ve temiz olanlar, iyi ve temiz olanlar içindir”. Ve iyiyi haketmek, bir liyakat ve istihkak gerektirir. Vesselam.
